เคยได้ยินซองมินพูดในรายการวิทยุว่า "มีคนบอกว่าพอมองตาผม แล้วก็เหมือนจะจมลงไปในดวงตาของผม"

ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าเป็นยังไง

ดาได้ไปเที่ยวเกาหลีสี่วัน

เริ่มต้นที่จีน เพราะว่าตอนนี้ดาเรียนอยู่ที่จีน บินจากจีนไปเกาหลีใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง

ไปถึงนั่นก็เที่ยงพอดี แวะไปเที่ยววังชังดอกกุงก่อน

แล้วก็ทานข้าวเย็น เป็นซัมกยอบซัล (삼겹살) เพราะว่าเป็นหมูย่างที่ถูกที่สุดในเมนู ทานคนเดียวแถมยังทานหมดซะด้วย

พอสองทุ่มก็ลงรถไฟฟ้าใต้ดิน สาย5 (สีม่วง) ไปลงที่สถานนี ชุงจองโน (충정로)

ขึ้นทางออกหมายเลข 9 พออกมาแล้วเงยหน้าขึ้นไปประมาณ 40 องศา ทาง หนึ่งนาฬิกา จะเห็นตึกชื่อ K1 REIT

นั่่นแหละคือเป้าหมายของเรา เดินไปจนถึงตัวตึกแล้ว อ่า พี่ดี้บอกว่าห้ามเข้าประตุหน้านะ แต่ประตูข้างมันอยู่ไหนหว่า

ทันใดนั้นเอง ก็มีเด็กเกาหลีสามคนลงจากแท็กซี่พอดี อา ต้องใช่แฟนคลับแน่เลย เดินตามไปดีกว่า

เดินตามไปจนถึงด้านซ้ายของตัวตึก จะเป็นที่จอดรถ แล้วก็เลี้ยวขวาเข้าทางประตูข้างของตึก

พอเข้าไปแล้วด้านขวามือจะเป็นลิฟท์ บันไดหนีไฟอยู่ไหนๆ จนในที่สุดเลยเข้าไปถามแฟนเกาหลีว่า

ที่นี่ใช่ที่จัดชอนจิมั้ยค่ะ เค้าก็ตอบว่าใช่ แล้วเลยถามต่อว่า ซองมินมารึยัง เค้าบอกว่ามาแล้ว

อ่าแล้วขึ้นไปทางไหนละเนี่ย น้องๆเค้าเลยบอกว่าไปด้วยกันค่ะ แล้วก็พาเข้าทางประตูข้างลิฟท์

พอเปิดเข้าไปก็จะเจออีประตุหนึ่ง เปิดเข้าไปอีกทีถึงจะเป็นบันไดหนีไฟ

ขึ้นบันไดหนีไฟไปสามชั้น ออกจากประตูก็จะเห็น Melon radio อยู่ตรงหน้า

มีแฟนคลับนั่งอยุ่ที่พื้นข้างหน้าจับเป็นกลุ่มๆอยู่ประมาณสิบคน กำลังทำของขวัญให้ซองมินอยู่

ที่นี้ก็หาชัยภูมิเหมาะๆนั่งรอ เลยเลือกหน้าห้องน้ำชายครับ

ระหว่างรอก็เอาพวงกุญแจรูปช้างที่จะให้ซองมินออกมาเขียนชื่อ กะคำว่า Thai fanลงไป

ไปถึงตั้งแต่ 2 ทุ่มครึ่ง นั่งรอไปเรื่อยๆ รอร้อรอ จนถึงประมาณสามทุ่ม .... ทันใดนั้นเอง

ซองมินก็เดินผิวปากออกมาจากประตู แฟนคลับที่นั่งเขียนการ์ดอยุ่หันหลังให้ประตูชอนจิอยุ่เลยมองไม่เห็น

ซองมินเลยมองมาที่คนนั่งอยู่ตรงหน้าแล้วเลิกคิ้วขึ้น ....

ตาซองมินใสแจ๋วเลย แล้วตัวจริงก็ผอมกว่าในกล้องตั้งเยอะ แก้มหายไปไหนหมดเนี่ย...

หล่อกว่าในกล้องตั้งเยอะ..

ต้องขอบคุณเสื้อโค้ทสีชมพูที่ใส่ไป ทำให้ดาได้สบตากับมินตั้งนาน ... จมลงไปเรียบร้อยแล้ว

คิดว่าซองมินคงสะดุดตาเสื้อหนาวของดา มองจนเดินเลยไป... ใกล้ๆมากๆๆๆ แค่เอื้อมมือออกไปก็ถึงตัวแล้ว

พอซองมินเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว แฟนๆที่เหลือรวมทั้งดาเพิ่งจะตั้งสติได้

ทุกคนก็มายืนเข้าแถวสองข้างตรงประตูห้องน้ำชาย เตรียมของที่จะให้ บางคนเตรียมกระดาษาปากกามาขอลายเซ็นด้วย

รอซักพักนึงประมาณสามนาที พี่เมเนเจอร์ก็ออกมายืนหน้าประตูชอนจิ ตะโกนเรียก "ซองมินนา ซองมินนา"

แล้วมินก็ออกมา ที่นี้แฟนๆก็เรียงคิวกันให้ของขวัญ บางคนก็เป็นการ์ด

ซองมินรับของด้วยสองมือแล้วก็พูดเบาๆว่า คัมซาฮัมนีดา

พอถึงคิวดา ดาก็ส่งพวงกุญแจรูปช้างสีชมพูให้ ส่งสองมือนะ ส่งมือเดียวมันไม่สุภาพ

แล้วก็บอกว่า "From Thai fan" แต่ว่าดาก็เสียงเบาอยุ่แล้ว ตื่นเต้นอีกต่างหากไม่รุ้ว่าซองมินจะได้ยินมั้ย

แต่มินก็รับของ.... อ๊ะ นิ้วเราชนกัน.... แล้วก็ก้มหัวพูดว่า คัมซาฮัมนีดา...

พอแฟนคนถัดไปถามว่า จะขอลายเซ็นได้่มั้ย มินก็ทำท่าแบบว่า "อ้า....." อย่างที่ทำบ่อยๆ

แล้วก็หันไปมองพี่เมเนเจอร์ เลยโดนพี่เมเนเจอร์เรียกกลับเข้าห้องอัดรายการไปเลย....

หลังจากนั้นดาก็รอต่อไปเรื่อยๆ จนถึงสี่ทุ่ม ระหว่างนั้นมีแฟนคลับมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีเค้กกล่องใหญ่กะของกินเพียบเลย

มีคนมาส่งพิซซ่าด้วย เพิ่งมารู้ทีหลังว่า วันนั้นเป็นวันที่ซองมินจัดรายการชอนจิครบ 300 วันพอดีเลย

แต่ว่าพอสี่ทุ่มเริ่มจัดรายการแล้ว ซอมินคงไม่ออกมาอีกจนกว่าจะถึงห้าทุ่ม

เลยตัดใจไปเกาะกระจกซูคิระ ดูอาการของไก่ปีกหัก กะพี่ทึกร้องเพลงดีกว่า

......

ได้สบตามินตั้งห้าวินาที ทำให้รู้ว่า จมลงไปในดวงตา เป็นยังไง

ชีพจรเต้นแรงมากเลย หน้าร้อนไปหมด แต่ว่าหน้าไม่แดงนะ เลือดน้อย ไม่พอให้หน้าแดงได้หรอก

น่ารักได้อีก และหล่อได้อีก

วันนั้นมินใส่เสื้อสีน้ำตาล มีเสื้อกั๊กสีดำ

ตัวจริงมินไม่เตี้ยซักหน่อยนะ ก็สูงประมาณผู้ชายปกติ

ตอนที่ได้สบตากับมินกลายเป็นภาพติดตา ฝังอยุ่ในหัวเลย

เหมือนตอนที่เจอพี่จองซูครั้งแรก แล้วสต๊าฟกลายเป็นภาพนิ่งฝังอยู่ในหัว

นับการไปเกาหลีเที่ยวนี้ ภารกิจสำเร็จไปหนึ่งอย่าง

.....

อ้อ สำหรับใครที่อยากไปชอนจิ อย่าเข้าประตุหน้านะ ไม่งั้นเอลฟ์จะโดนว่าได้ว่าก่อความรำคาญให้คนอื่น

แฟนเกาหลีเป็นระเบียบมากเลย ไม่มีการรุม ยืนต่อแถวเรียงคิว

วันนี้พอแค่นี้ก่อน คราวหน้าจะมาต่อเรื่องไปเกาะกระจกที่ซูคิระครับ

...

ขอบคุณพี่เก๋และพี่ดี้ที่บอกทางให้ค่ะ

ขอบคุณพี่อุ่นที่ไปผจญภัยเป็นเพื่อน

edit @ 5 May 2008 16:10:16 by ^elfin^